समय-स्तम्भमेलनं कुरुत। 
पदक्षेपः 1: प्रश्नस्य अवगमनम्:
अस्मिन् प्रश्ने, 'अ' स्तम्भे शब्देषु दत्तः समयः 'आ' स्तम्भे अङ्केषु दत्तेन समयेन सह मेलयितव्यः।
(In this question, the time given in words in column 'A' has to be matched with the time given in digits in column 'B'.)
पदक्षेपः 2: मुख्यसंकल्पनाः:
समयलेखने केचन विशिष्टाः शब्दाः उपयुज्यन्ते:
(Some specific words are used in writing time:)
पदक्षेपः 3: विस्तृतं स्पष्टीकरणम्:
(1) पञ्चोन-षड्वादनम्: अस्य अर्थः 'षड्वादने पञ्च निमेषाः न्यूनाः' इति। अर्थात् ५:५५।
(Pañcona-ṣaḍvādanam: This means 'five minutes to six o'clock'. That is 5:55.)
(2) सपाद-सप्तवादनम्: अस्य अर्थः 'सप्तवादनोत्तरं पञ्चदश निमेषाः' इति। अर्थात् ७:१५।
(Sapāda-saptavādanam: This means 'fifteen minutes past seven o'clock'. That is 7:15.)
(3) सार्ध-चतुर्वादनम्: अस्य अर्थः 'चतुर्वादनोत्तरं त्रिंशत् निमेषाः' इति। अर्थात् ४:३०।
(Sārdha-caturvādanam: This means 'thirty minutes past four o'clock'. That is 4:30.)
(4) पञ्चत्रिंशदधिक-एकवादनम्: अस्य अर्थः 'एकवादनोत्तरं पञ्चत्रिंशत् निमेषाः' इति। अर्थात् १:३५।
(Pañcatriṁśadadhika-ekavādanam: This means 'thirty-five minutes past one o'clock'. That is 1:35.)
पदक्षेपः 4: अन्तिमम् उत्तरम्:
अतः, सम्यक् मेलनम् एवं भविष्यति:
(Therefore, the correct matching will be as follows:)
\[\begin{array}{rl} \bullet & \text{(1) पञ्चोन-षड्वादनम् -> ५.५५} \\ \bullet & \text{(2) सपाद-सप्तवादनम् -> ७.१५} \\ \bullet & \text{(3) सार्ध-चतुर्वादनम् -> ४.३०} \\ \bullet & \text{(4) पञ्चत्रिंशदधिक-एकवादनम् -> १.३५} \\ \end{array}\]
चित्राणि यथासंयुक्तं मिलयत। 
सवाल में दर्शाए गए शब्द का सही अर्थ क्या है?
'अ' शब्द के संदर्भ में सही उत्तर क्या है?
उक्त गद्यांश के आधार पर प्रश्नों के उत्तर चुनें।
रात्रौ दशवादने सर्कसक्रीडायाः प्रारम्भः जातः। द्वादशवादने क्रीडायाः चरमबिन्दुः समायातः। सहभोजनम्। प्रेक्षकाणाम् उत्कण्ठायाः पराकाष्ठा जाता। सेवकः मध्ये त्रीणि आसनानि स्थापितवान्, मध्यभागे च वर्तुलाकारं पीठम्। अहम् एकस्मिन् आसने उपाविशम्। अङ्गरान्ते भल्लुकवेषधारी अब्दुलः तत्र प्राप्तः। गङ्गी अपि मञ्चं समागता। ततः अस्माकं पुरतः खाद्यस्य योजना कृता।
सहभोजने आरम्भे जाते, उत्तेजितः प्रेक्षकः आनन्देन तालिकावादनम् आरब्धवान्। पूर्वमपि व्याघ्रभल्लुकौ मानुषी एवं, तथापि सा धेनुः ताभ्यां सह कार्यक्रमं कर्तुं अभ्यस्ता आसीत्। अचिरात् एव, न इयं परिचिता — व्याघ्रभल्लुकौ इति धेन्वा लक्षितम्। सम्भ्रमेण संशयेन च एकैकशः आर्यां दृष्टवती। यदा च तस्याः प्रत्ययः जातः, तदा क्षुब्धं उद्यमं — न आक्रमणम्।
अहमपि गर्जनं कृत्वा तीक्ष्णदन्तान् दंशितवान्। किन्तु न किञ्चिदपि भयम् तस्याः। अब्दुलः तं हस्तेन ताडितवान्। तेन शुब्धा सा तम् अनवधातवान्। भल्लुकः तदा चापेन पटमण्डपम् आरुहवान्। इयं कृता क्रीडा, सा धेनुः अधुना व्याघ्रं माम् लक्ष्यं कृतवती। भीत्या अहम् चतुष्पादविविष्टं व्याघ्रत्वं विस्मृत्य द्विपादं मूलस्वरूपम् आश्रितवान्।
गद्यांशं पठित्वा निर्दिष्टाः
कृतीः कुरुत।
तदा पृथुभूपेन तदर्थं धनुः सज्जीकृतम्। तदा भूमिः स्त्रीरूपं धृत्वा तस्य पुरतः प्रकटिता अभवत् अवदत् च, "हे राजेन्द्र ! तव पिता दुःशासकः वेनराजः राजधर्मस्य पालनं नाकरोत्। तदा मया चोरलुण्ठकभयात् धनधान्यपुष्पफलानि मम उदरे निहितानि। त्वं तु प्रजाहितदक्षः नृपः। यदि त्वं प्रयत्नेन कृषिकार्यं करोषि तर्हि अहं प्रसन्ना भविष्यामि। अतः धनुः त्यज। खनित्राणि, हलान्, कुद्दालकान् लवित्राणि च हस्ते गृहीत्वा प्रजाजनैः सह कृषिकार्यं कुरु।" भूमातुः उपदेशं मनसि निधाय पृथुवैन्यः नदीनां मार्गम् अवरुध्य कृषिकार्यार्थ जलस्य उपयोगम् अकरोत्। वृष्टिजलसञ्चयं कृत्वा जलव्यवस्थापनम् अकरोत्। भूमिम् उर्वरतमां कर्तुं प्रायतत। तदनन्तरं तस्मिन् क्षेत्रे जनाः धान्यबीजानि अवपन्। स नैकेभ्यः वृक्षेभ्यः विविधप्रकारकाणां बीजानां सङ्कलनं चयनं च परिश्रमेण अकरोत्। अनन्तरं बीजानां संस्करणं कृत्वा वपनम् अकरोत्। पर्जन्यानन्तरं बीजेभ्यः अङ्कुराः उद्भूताः।