चित्राणि यथासंयुक्तं मिलयत। 
चरण 1: चित्राणां अवलोकनं।
प्रत्येकं चित्रं यथावत् निरीक्ष्य, तस्य विषये सम्बन्धितं वर्णनं द्रष्टव्यम्। प्रत्येकं चित्रं दत्तं विकल्पेण योग्यतया मिलयितव्यम्।
(1) चित्र 1: प्रथमं चित्रं मुद्रापटं दर्शयति, यः "मुद्रापटम् (A)" इति योग्यतया उत्तरं प्रकटयति।
(2) चित्र 2: द्वितीयं चित्रं वस्त्रपरिधानं दर्शयति, यः "वस्त्रपरिधानम् (B)" इति योग्यतया उत्तरं प्रकटयति।
(3) चित्र 3: तृतीयं चित्रं खाद्यपदार्थं संग्रहणं दर्शयति, यः "खाद्यपदार्थं संग्रहणम् (C)" इति योग्यतया उत्तरं प्रकटयति।
(4) चित्र 4: चतुर्थं चित्रं प्राचीनलेखं दर्शयति, यः "प्राचीनलेखः (D)" इति योग्यतया उत्तरं प्रकटयति।
(5) चित्र 5: पञ्चमं चित्रं आकाशदृश्यं दर्शयति, यः "आकाशदृश्यं (E)" इति योग्यतया उत्तरं प्रकटयति।
चरण 2: निष्कर्षः।
सर्वे चित्राणि यथासंयुक्तं मिलयित्वा, उक्तानि उत्तराणि सह प्रतिवेदनम्।
- (1) चित्र 1 - (A) मुद्रापटम्
- (2) चित्र 2 - (B) वस्त्रपरिधानम्
- (3) चित्र 3 - (C) खाद्यपदार्थं संग्रहणम्
- (4) चित्र 4 - (D) प्राचीनलेखः
- (5) चित्र 5 - (E) आकाशदृश्यं
सवाल में दर्शाए गए शब्द का सही अर्थ क्या है?
'अ' शब्द के संदर्भ में सही उत्तर क्या है?
उक्त गद्यांश के आधार पर प्रश्नों के उत्तर चुनें।
रात्रौ दशवादने सर्कसक्रीडायाः प्रारम्भः जातः। द्वादशवादने क्रीडायाः चरमबिन्दुः समायातः। सहभोजनम्। प्रेक्षकाणाम् उत्कण्ठायाः पराकाष्ठा जाता। सेवकः मध्ये त्रीणि आसनानि स्थापितवान्, मध्यभागे च वर्तुलाकारं पीठम्। अहम् एकस्मिन् आसने उपाविशम्। अङ्गरान्ते भल्लुकवेषधारी अब्दुलः तत्र प्राप्तः। गङ्गी अपि मञ्चं समागता। ततः अस्माकं पुरतः खाद्यस्य योजना कृता।
सहभोजने आरम्भे जाते, उत्तेजितः प्रेक्षकः आनन्देन तालिकावादनम् आरब्धवान्। पूर्वमपि व्याघ्रभल्लुकौ मानुषी एवं, तथापि सा धेनुः ताभ्यां सह कार्यक्रमं कर्तुं अभ्यस्ता आसीत्। अचिरात् एव, न इयं परिचिता — व्याघ्रभल्लुकौ इति धेन्वा लक्षितम्। सम्भ्रमेण संशयेन च एकैकशः आर्यां दृष्टवती। यदा च तस्याः प्रत्ययः जातः, तदा क्षुब्धं उद्यमं — न आक्रमणम्।
अहमपि गर्जनं कृत्वा तीक्ष्णदन्तान् दंशितवान्। किन्तु न किञ्चिदपि भयम् तस्याः। अब्दुलः तं हस्तेन ताडितवान्। तेन शुब्धा सा तम् अनवधातवान्। भल्लुकः तदा चापेन पटमण्डपम् आरुहवान्। इयं कृता क्रीडा, सा धेनुः अधुना व्याघ्रं माम् लक्ष्यं कृतवती। भीत्या अहम् चतुष्पादविविष्टं व्याघ्रत्वं विस्मृत्य द्विपादं मूलस्वरूपम् आश्रितवान्।
गद्यांशं पठित्वा निर्दिष्टाः
कृतीः कुरुत।
तदा पृथुभूपेन तदर्थं धनुः सज्जीकृतम्। तदा भूमिः स्त्रीरूपं धृत्वा तस्य पुरतः प्रकटिता अभवत् अवदत् च, "हे राजेन्द्र ! तव पिता दुःशासकः वेनराजः राजधर्मस्य पालनं नाकरोत्। तदा मया चोरलुण्ठकभयात् धनधान्यपुष्पफलानि मम उदरे निहितानि। त्वं तु प्रजाहितदक्षः नृपः। यदि त्वं प्रयत्नेन कृषिकार्यं करोषि तर्हि अहं प्रसन्ना भविष्यामि। अतः धनुः त्यज। खनित्राणि, हलान्, कुद्दालकान् लवित्राणि च हस्ते गृहीत्वा प्रजाजनैः सह कृषिकार्यं कुरु।" भूमातुः उपदेशं मनसि निधाय पृथुवैन्यः नदीनां मार्गम् अवरुध्य कृषिकार्यार्थ जलस्य उपयोगम् अकरोत्। वृष्टिजलसञ्चयं कृत्वा जलव्यवस्थापनम् अकरोत्। भूमिम् उर्वरतमां कर्तुं प्रायतत। तदनन्तरं तस्मिन् क्षेत्रे जनाः धान्यबीजानि अवपन्। स नैकेभ्यः वृक्षेभ्यः विविधप्रकारकाणां बीजानां सङ्कलनं चयनं च परिश्रमेण अकरोत्। अनन्तरं बीजानां संस्करणं कृत्वा वपनम् अकरोत्। पर्जन्यानन्तरं बीजेभ्यः अङ्कुराः उद्भूताः।
माध्यमभाषया सरलार्थं लिखत।
(ततः प्रविशति वैखानसः, अन्यौ तापसौ च) वैखानसः (राजानम् अवरुध्य) राजन्! आश्रममृगोऽयं, न हन्तव्यः, न हन्तव्यः। आशु प्रतिसंहर सायकम्। राज्ञां शस्त्रम् आर्तत्राणाय भवति न तु अनागसि प्रहर्तुम्। दुष्यन्तः प्रतिसंहृत एषः सायकः। (यथोक्तं करोति) वैखानसः राजन्! समिदाहरणाय प्रस्थिता वयम्।