आत्मकथन : 
आजच्या काळात, मला खेळांमध्ये थोडा आनंद मिळतो. मी क्रीडांगणावर वेळ घालवायला आवडतो कारण तेथे शारीरिक आणि मानसिक दोन्ही प्रकारे ताजेतवाने होतो. खेळाचे महत्त्व फार मोठे आहे. त्याच्यात शरीराचे आरोग्य, एकाग्रता आणि शिस्त असते, हे आपल्याला समजते.
तथापि, आजकाल टीव्हीचा प्रभाव वाढत चालला आहे. प्रत्येकाच्या घरी टीव्ही आहे आणि लोक त्यावर सतत बघत असतात. यामुळे ते खेळांपेक्षा टीव्हीवर अधिक लक्ष देतात, ज्यामुळे क्रीडांगणाकडे दुर्लक्ष होऊ लागले आहे. क्रीडांगणावर बऱ्याच वेळा अतिक्रमण झालेले आहे. लोक या ठिकाणी येऊन आपले सामान ठेवतात, आणि खेळ खेळण्यासाठी जागा कमी होते.
आजच्या स्थितीत, क्रीडांगण हे एकेकाळी मोठे होते, पण अतिक्रमणामुळे ते कमी झाले आहे. मला खूप खंत वाटते की, पूर्वीच्या तुलनेत खेळण्याची जागा लहान झाली आहे. हे पाहून मी खूप दु:खी होतो. मला आशा आहे की, क्रीडांगणाची जागा लवकरच वाढवली जाईल आणि लोक खेळांमध्ये भाग घेतील.
उपोषणाची बातमी चाळीत जाहीर झाल्यावर कानांवर येणारी वाक्ये लिहा.
(i).........
उपोषणाची बातमी चाळीत जाहीर झाल्यावर कानांवर येणारी वाक्ये लिहा.
(ii).......
माझ्या खाजगी उपोषणाची हकीकत चाळीत जाहीर झाली आणि येताजाता ही माझी 'नाही ती भानगड' आहे, उगीच 'हात दाखवून अवलक्षण' आहे, 'पेललं नाही तेव्हा खाजगी झालं!' अशी वाक्ये माझ्या कानांवर येऊ लागली; पण मी कोणत्याही टीकेला भीक घालणार नव्हतो. 'एकशे एक्क्याऐंशी पौंड. ' रात्रंदिवस ते कार्ड माझ्या डोळ्यांपुढे नाचत होते. वजन कमी झाले पाहिजे, या विचाराने माझी झोप उडाली. झोप कमी झाली तर वजन उतरते या विचाराने मला त्याचेही काही वाटत नव्हते. मी पूर्वीसारखा गाढ झोपत नाही यावर धर्मपत्नीचा मात्र अजिबात विश्वास नव्हता. "घोरत तर असता रात्रभर !" अशासारखी दुरुत्तरे ती मला करत असे. “दोन महिन्यांत पन्नास पौंड वजन कमी करून दाखवीन तर खरा!" अशी भीष्मप्रतिज्ञा करून मी आहारशास्त्रावरच्या पुस्तकात डोके घालू लागलो. प्रोटीनयुक्त पदार्थ, चरबीयुक्त द्रव्ये वगैरे शब्दांबद्दलची माझी आस्था वाढू लागली. साऱ्या ताटांतले पदार्थ मला न दिसता नुसत्या ‘कॅलरीज' मला दिसू लागल्या आणि आनंदाची गोष्ट अशी, की वजन उतरवण्याच्या शास्त्रात पारंगत झालेले तज्ज्ञ मला रोज डझनवारीने भेटू लागले.
कार्डवर दाखवलेले वजन :
माझ्या खाजगी उपोषणाची हकीकत चाळीत जाहीर झाली आणि येताजाता ही माझी 'नाही ती भानगड' आहे, उगीच 'हात दाखवून अवलक्षण' आहे, 'पेललं नाही तेव्हा खाजगी झालं!' अशी वाक्ये माझ्या कानांवर येऊ लागली; पण मी कोणत्याही टीकेला भीक घालणार नव्हतो. 'एकशे एक्क्याऐंशी पौंड. ' रात्रंदिवस ते कार्ड माझ्या डोळ्यांपुढे नाचत होते. वजन कमी झाले पाहिजे, या विचाराने माझी झोप उडाली. झोप कमी झाली तर वजन उतरते या विचाराने मला त्याचेही काही वाटत नव्हते. मी पूर्वीसारखा गाढ झोपत नाही यावर धर्मपत्नीचा मात्र अजिबात विश्वास नव्हता. "घोरत तर असता रात्रभर !" अशासारखी दुरुत्तरे ती मला करत असे. “दोन महिन्यांत पन्नास पौंड वजन कमी करून दाखवीन तर खरा!" अशी भीष्मप्रतिज्ञा करून मी आहारशास्त्रावरच्या पुस्तकात डोके घालू लागलो. प्रोटीनयुक्त पदार्थ, चरबीयुक्त द्रव्ये वगैरे शब्दांबद्दलची माझी आस्था वाढू लागली. साऱ्या ताटांतले पदार्थ मला न दिसता नुसत्या ‘कॅलरीज' मला दिसू लागल्या आणि आनंदाची गोष्ट अशी, की वजन उतरवण्याच्या शास्त्रात पारंगत झालेले तज्ज्ञ मला रोज डझनवारीने भेटू लागले.
लेखकाची आस्था वाढू लागलेले शब्द
\(\downarrow\)
.............
\(\downarrow\)
.............
स्वमत:
वजन कमी करण्यासाठी लेखकाने केलेले प्रयत्न तुमच्या शब्दांत लिहा.
सारांशलेखन
विभाग 1 गय (इ) प्रश्न क्र. 1-इ मधील अपठित उताऱ्याचा 1/3 एवढा सारांश लिहा.
जाहिरातलेखन : खालील जाहिरात वाचा व त्याखालील कृती सोडवा. 
जंगल भ्रमंतीसाठी नोंदणी शुल्क
जाहिरातलेखन : खालील जाहिरात वाचा व त्याखालील कृती सोडवा. 
उद्यानात भ्रमंती करण्यासाठी वयोगट
जाहिरातलेखन : खालील जाहिरात वाचा व त्याखालील कृती सोडवा. 
उद्यानात फिरण्याचा कालावधी
जाहिरातलेखन : खालील जाहिरात वाचा व त्याखालील कृती सोडवा. 
जंगल भ्रमंतीचे ठिकाण